ஆட்டோக்காரர் சொன்ன ஆவிக்கதை Part 2

“என்னது... பெரியப்பா இறந்துட்டாரா? அப்பறம் அவர்கிட்ட பேசப்போறேன்னு சொல்றீங்க?”

“அவர்கிட்டன்னா அவரோட ஆவிகிட்ட”

“எதுக்காக?”

இதற்கு ஆட்டோக்காரர் சொன்ன கதை அதைவிட சுவாரஸ்யம்.

இவரது அப்பாவும், பெரியப்பாவும் (அதாவது அண்ணன், தம்பி) ரொம்ப நெருக்கமாம். கொடுக்கல் வாங்கல் எல்லாம் கணக்கு வழக்கில்லாமல் நடக்குமாம். பெரியப்பா ஏதோ அரசு உத்தியோகத்திலிருந்து ரிடர்யர்டாகி கிடைத்த பல லட்சங்களை (கிட்டத்தட்ட 6 லட்சம் என்றார்) அங்கங்கே முதலீடு செய்திருக்கிறார். திடகாத்திரமாக இருந்த அவர் ஒரு நாள் வழக்கமான டெம்ப்ளேட் இறப்பைப் போலவே (தண்ணி கேட்டாருங்க..போய்க் கொண்டு வர்றதுக்குள்ள பேச்சு மூச்சையே காணோம்க) இறந்துவிட்டாராம்.

இவரது பெரியப்பாவுக்கு ஒரே மகள். ஆட்டோக்காரரின் அப்பாதான் அவர்கள் குடும்பத்துக்கு காட்ஃபாதர் மாதிரி. எல்லாருமாய் கணக்குப் பார்த்ததில் இவரது சேமிப்பு, ரிடயர்மெண்ட் பணம், அது இது என்று கிட்டத்தட்ட 15 லட்சம் இருக்க வேண்டிய பணம், வெறும் பத்து லட்சத்துக்குதான் கணக்கு வந்ததாம். “அவன் கணக்கு எழுதிவெக்காமதான் கடன் குடுப்பான். யாருக்கு குடுத்திருப்பான்னு தெரிஞ்சுதுன்னா போதும்” என்று இவரது அப்பா யோசித்து ....

“கோயமுத்தூர்ல எனக்குத் தெரிஞ்ச மீடியம் ஒருத்தர் இருக்காரு. அவர்கிட்ட பேசிட்டேன். போய்ப் பேசிட்டு வரலாம்” என்று இறந்தவர் மகள், இவர் எல்லாருமாய் கோவை போயிருக்கிறார்கள். அதற்காகத்தான் இந்த ஆட்டோக்காரரும் கிளம்பிச் செல்கிறாராம்.

“அவங்க நேத்தே போய்ட்டாங்க சார். எனக்கு இதுலயெல்லாம் நம்பிக்கை இல்லை. அப்பா திட்டி வரச்சொன்னார்” என்றார்.

எனக்குள் இருந்த 007 ‘இவன்தான் அதுல பல லட்சத்துல ஆட்டையப் போட்டவன்’ என்று சொன்னது. ஆனால் கேட்கவில்லை. (ஒரு சிறுகதையின் கருவை வெளியே சொல்லிவிட்டேனோ?

ஆவிகளுடன் பேசுபவர்களை மீடியம் என்று அழைப்பார்கள். இதுகுறித்து முழுமையான தகவல்களைத் திரட்டி பிறிதொரு முறை எழுதுகிறேன். (என்னது மறுபடியுமா?)

உடுமலையில் நான் இருக்கும்போது ‘அமுதராணி தியேட்டர்கிட்ட ஆவிகிட்ட பேசறவர் ஒருத்தர் இருக்காரு. போலாமா’ என்று நண்பர்கள் அழைத்திருக்கிறார்கள். பிறகு நான் கன்னாபின்னாவென கமெண்ட் அடிப்பதற்கு பயந்து என்னை அழைத்துச் செல்லவில்லை.

அவர் ஏ,பி,சி,டி என்று எழுதப்பட்ட கட்டம் எல்லாம் போட்டு அதன் மேல் ஒரு டம்ளரை வைப்பாராம். டம்ளருக்குள்ளே கற்பூரம் எரிந்து கொண்டிருக்கும் இருக்கும். வந்திருக்கும் இறந்தவருடைய சொந்தக்காரர் அந்த டம்ளர்மேல் ஒரு விரலை வைத்தால் சிறிதுநேரத்தில் அந்த டம்ளர் ஒவ்வொரு எழுத்தாக நகருமாம். அதாவது இறந்தவர் குமார் என்றால் K-U-M-A-R இப்படி.

‘யட்சகுஞ்சர நாளகத்தி பிஸிபேளாஹூளி சாமுத்ரிகா லட்சண சுந்தரவராந்திர குடமுருட்டி சீதா லட்சுமி நரசிம்மன்’ என்றொருத்தரை எனக்குத் தெரியும். அவர் இறந்தால் அவரது பெயரிலுள்ள எழுத்துகளில் நகர்ந்து நகர்ந்து டம்ளர் தேய்ந்தே போய்விடாதா என்ற யோசனை வந்தது.

Jokes apart, அந்தப் பெயர் எஸ்.வி.சேகரின் நாடகம் ஒன்றில் வந்த பெயர். எஸ்.வி.சேகர் அவரது அப்பாவின் ஆவியுடன் அடிக்கடி பேசுவாராம். பல பேட்டிகளில் சொல்லக் கேட்டிருக்கிறேன். ‘ஃபேமலில ஏதாவது முக்கியமான முடிவு எடுக்கணும்னா அவர்கிட்ட கேட்பேன். சரியா கைடு பண்ணுவாரு. இதுவரைக்கும் அவர் சொன்ன எதுவுமே தப்பி நடந்ததில்லை’ என்பார்.

எஸ்.வி.சேகர் நாடிஜோசியத்தை மிகவும் நம்புபவர். அது இன்னொரு கூத்து! இது பற்றியும் விரைவில் உங்கள் பரிசல்காரனின் வலைப்பூவில் எதிர்பார்க்கலாம்! (ம்ஹூம்.. இதுக்கெல்லாம் அழக்கூடாது. கண்ட்ரோல் யுவர்செல்ஃப்!)

இதில் புரியாத புதிர் என்னவென்றால் ஆவிகளின் மீடியமாக பேசுபவர் இறந்தவரின் மேனரிசங்களையும், ஸ்டைலையும் அப்படியே பிரதிபலிப்பாராம். அவர் சம்பந்தப்பட்ட சில தனிப்பட்ட ரகசியங்களைச் சொல்வாராம். இதே போல ஒரு மீடியத்திடம் பேசச் சென்றபோது இறந்தவரின் உறவினர் ஒருத்தரைப் பார்த்து ‘டேய் தனசேகரா.. நம்ம ஊர் ஆலமரத்துக்குப் பின்னாடி லட்சுமி கைய நீ புடிச்சு இழுத்தத கடைசிவரைக்கும் நான் யார்கிட்டயும் சொல்லவேல்லியேடா’ என்று மீடியம் சொன்னதாம். என்னைப் பொறுத்தவரை அந்த தனசேகரன் இதை மீடியத்தைப் பார்க்கப் போன இடத்திலோ, இறந்தவர் பற்றி புலம்பும்போதோ சொல்லியிருக்கலாம். அதைவைத்து மீடியம் சொல்லியிருக்கலாம் என்றுதான் நினைக்கிறேன்.

(மேற்கண்ட தனசேகரன்-லட்சுமி சம்பவம் ஒரு உதாரண உடான்ஸ்தான்)

*********************

நேற்றைய ஆவி சம்பவங்கள் சிறுகதையா, உடான்ஸா என்றெல்லாம் கேட்டு லட்சக்கணக்கான விசாரிப்புகள். (ஒன்று = ஒரு லட்சம் எனக்கொள்க!) சம்பவங்கள் எல்லாம் உண்மைதான். ஆனால் ஆவி உண்மையா என்பது மில்லியன் டாலர் கேள்வி.

தெரியாத பாஷை பேசுவார்கள் என்பது நானே கண்ட உண்மை.

இதுகுறித்து நேற்று என்னிடம் பேசியதில் இரண்டு முக்கிய அழைப்புகளை இங்கே பதிவு செய்கிறேன். (இந்த கொசுத்தொல்லை தாங்க முடியலடா நாராயணா-னெல்லாம் புலம்பக்கூடாது.. ஆமா...)

“நீங்க எழுதினது உண்மைதான் கிருஷ்ணா. என் சொந்தக்காரரோட பொண்ணுக்கு அவங்க அப்பாவோட ஆவி உள்ள புகுந்துடுச்சு. அப்போ அந்தப் பொண்ணு அவங்க குடிக்கற மாதிரியே பீடி கேட்டு வாங்கிக் குடிச்சுது. அதுமட்டுமில்லாம அவங்கம்மாகிட்ட ரொம்ப அந்நியோந்நியமா பேசிச்சு. குரலெல்லாம் மாறி அவங்கப்பா மாதிரியே மாடுலேஷன்ல பேசிச்சு. அதுமட்டுமில்லாம அவங்க அம்மாகிட்ட சொன்ன சில தனிப்பட்ட விஷயம் பத்தியெல்லாம் பேசிச்சு. நானே கண்ணால பார்த்தேன்”

Again இதுவும் அந்த மகளிடம் தாயே இது உனக்கும் எங்கப்பாவுக்கும் மட்டும் தெரியும் என்று விஷயங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கலாம். மகள் அப்பாவின் பாடி லேங்கிவேஜையும், மாடுலேஷனையும் பேசுவது பெரியவிஷயமில்லையே...

மற்றொரு ஃபோன் இன்னும் சுவாரஸ்யம்:

“எல்லரையும் சமமா பார்க்கற தன்மை உங்ககிட்ட இல்ல கிருஷ்ணா”
“என்ன சொல்றீங்க.. புரியல”

“பதிவுல பொண்ணுக பேரை மாத்தி எழுதினீங்கள்ல? அவங்க மேல இருக்கற அந்த அக்கறை ஏன் உங்களுக்கு ஆவிகள் மேல இல்ல?”

“.....................”

“அதெப்படி அந்த ராஜன் ஆவி பத்தின ரகசியத்தை நீங்க பேரோட வெளில சொல்லலாம்? அதுவும் மிஸ்டர்.ராஜன் சார்’ன்னு பேரை எழுதினதுலயே நக்கல் வேற. இதெல்லாம் சரின்னு படுதா உங்களுக்கு? இதுதான் நடுநிலைமையா?”

நல்லவேளை ஃபோன் பண்ணினது நண்பர்தான். ஆவியெல்லாம் இல்ல!